pasta basta #6 conchiglioni alla sorrentina

conchiglioni

conchiglioni alla sorrentina

Ik wou dat ik behalve de uitleg en de foto’s ook de geur van deze ovenschotel kon posten. Dit is een recept waardoor je keuken zo lekker gaat ruiken dat je meteen vrede hebt met de koude, grijze dag buiten. Vandaag was zo’n grijze dag, en een dag waarop ik wat tijd had, dus koos ik een recept uit mijn boek dat er wat bewerkelijker uitzag: pastaschelpen gevuld met gehakt, drie soorten kaas en een tomaten-basilicum saus.

Moeilijk was het helemaal niet, en tussen het moment dat ik eraan begon en het eten op tafel stond was exact een uur verstreken én deed ik ook nog de afwas (tijdens de 20 minuten in de oven), dus dat viel best mee.

voor 4 personen

  • 400 g conchiglioni (grote pastaschelpen)
  • 200g gehakt (varken-kalf)
  • 250 g mozzarella
  • 250 g ricotta
  • 200 g parmezaanse kaas
  • 2 eieren
  • 1 dl witte wijn
  • 1 halve ui
  • 1 fles (ca. 700g) passata tomaat-basilicum
  • olijfolie, zout
.

Kook de pasta beetgaar, giet voorzichtig af en spoel met koud water zodat het gaarproces stopt.  Stoof een halve ui (fijngesnipperd) aan in wat olijfolie, doe er de passata bij, laat zachtjes pruttelen (ik gebruik de Passata Rustica van Cirio en doe daar verder helemaal niets bij; mijn boek vermeld wel zout en een eetlepel suiker).

Bak het gehakt rul door het met een vork te prakken in een pan. Voeg de witte wijn toe en laat uitdampen. Roer in een grote mengkom door mekaar : het gehakt, de eieren, de ricotta, de in kleine stukjes gesneden mozzarella en zowat driekwart van de gemalen parmezaan. Kruid met peper en zout. Vul de schelpen met dit mengsel, leg ze zij aan zij in een ovenschaal en zet 5 minuten in de oven op 200°. Haal ze even uit de oven, giet de tomatensaus erover en bestrooi met de rest van de parmezaan. Zet dan 20 minuten in de oven op 160°.  Nog enkele verse basilicum blaadjes erop en pronto.

Advertenties

pasta basta #5 rigatoni met pompoen en cipolata

Orange is the new black! De groene placemat vloekt een beetje, maar deze pasta heeft echt een prachtige oranje kleur. Weer een recept uit mijn Italiaans pastaboek geprobeerd, eentje met vlees zoals gezegd. Erg lekker als je van pompoen houdt (keukenlogica).

voor 4 personen

  • 500 rigatoni
  • 500g pompoen, in blokjes
  • 400g cipolata
  • 1 sjalot
  • 2 eetlepels rode wijn
  • saffraan
  • olijfolie, zout
.

Kook de pompoenblokjes, en kieper ze in een vergiet wanneer ze zacht zijn. Dan kan je de pot opnieuw gebruiken om de sjalot aan te fruiten in wat olijfolie. Doe dan ook de pompoen terug in de pot en voeg zout toe.
Knijp het gehakt uit de cipolata. Bak dit onder voortdurend roeren in een pan, blus met de wijn en voeg de saffraan toe. ‘Due bustine di zafferano’, zei mijn boek, wat zoveel wil zeggen als twee zakjes saffraan. Mijn saffraan zit niet in zakjes dus ik nam zomaar wat op goed geluk. Bak het vlees lang genoeg zodat het een beetje krokant begint te worden.
Kook intussen de pasta in gezouten water, en als de pompoen-puree wat droog is geworden, voeg er dan enkele eetlepels van het kookwater van de pasta aan toe. Alles mengen, eventueel wat parmezaan erover (oeps dat staat eigenlijk niet in het recept, zie ik nu – wij ♥ parmezaan) en klaar is het Halloween diner!

pasta basta #4 spaghetti met ricotta en walnoten

Omdat het notenseizoen is! Een recept uit Le Marche. Enfin, en uit mijn boek dus, zie vorige week.

voor 4 personen

  • 400g spaghetti
  • 125g ricotta of 20cl volle room
  • 8 verse walnoten, fijngehakt
  • 2 teentjes look
  • 4 eetlepels olijfolie, zout, zwarte peper
  • Vers geraspte parmezaan
  • takje peterselie
.
ricotta-walnoten

Kook de spaghetti volgens de verpakking.  Stoof de fijngesnipperde look aan in de olijfolie. Voeg de gehakte noten en de ricotta toe en leng aan met enkele eetlepels water. Warm goed door gedurende 5 minuten. Breng op smaak met zout en peper, gehakte peterselie en wat parmezaan. Roer door de spaghetti en bestrooi met extra parmezaan.

Het was lekker, maar ricotta is nogal droog van structuur, volgende keer zou ik room gebruiken. Maar eerst nog 394 andere recepten te proberen! Volgende keer eens iets met vlees.

pasta basta #3 farfalle met prei, ei en salie

Een sombere regendag in Italië, de zoveelste op een rij afgelopen zomer, en dan dit boek vinden! Vierhonderd lekkere, eenvoudige pastagerechten zoals ik ze graag heb, met meestal een beperkt aantal ingredienten. Tomaten en andere groenten, regionale kazen, verschillende soorten spek, schaaldieren,…

pasta tradizioni regionali -sapori d'Italia

En vol warme tekeningetjes die mij doen dromen van een grootmoeder met een voorschoot die mij een dampend bord voorschotelt.

pasta tradizioni regionali -sapori d'ItaliaTerug thuis sprak ik hardop het voornemen uit om elke week een recept uit dit boek te proberen. Mijn kinderen roloogden want liever hebben ze elke week hun favoriete gerecht, en experimenten kunnen al eens mislukken weten ze. Tot hiertoe maakte ik nog maar één recept dat bij hen niet in de smaak viel, en dat was de pasta met venkel en sardientjes – ik steek de schuld op het zilveren vel van de verse sardientjes. Ik maakte verder ook nog spaghetti met gebakken aubergine, penne met een saus van vleesribben, en farfalle (strikjes) met prei en ei. Dit wordt een blijvertje denk ik, snel klaar, simpel, lekker.

voor 4 personen

  • 400g farfalle
  • 1 prei
  • 3 grote eieren
  • 3 blaadjes salie
  • 1 teentje look
  • 4 eetlepels olijfolie, zout, zwarte peper
  • Vers geraspte parmezaan
.
farfalle prei ei salie

Snij het wit van de prei in fijne ringetjes. Pel het lookteentje en duw er even op met de platte kant van een mes. Stoof de prei samen met de look enkele minuten zachtjes aan in de olijfolie. Voeg een half glas warm water toe, de salieblaadjes en een snufje zout. Laat ongeveer 10 minuten stoven, tot de prei zacht is. Zorg dat het water verdampt is, haal de look eruit en gooi weg.
Terwijl de pasta kookt klop je de eieren op. Roer de eieren onder de prei. Voeg versgemalen zwarte peper toe. Giet de pasta af en voeg deze snel bij het prei-ei mengsel. Goed door mekaar roeren en onmiddellijk serveren met de gemalen kaas.

pasta basta #2 orechiette met broccoli

pastabasta2-1jpgNog zo’n gerecht dat klaar is op de tijd dat de pasta kookt. Eentje met lekker veel look! Het is een streekgerecht uit het zuiden van Italië maar werkt perfect als troostvoer op een troosteloze regendag..

voor 4 personen

  • 500g orrechiette
  • een stronk broccoli
  • een zestal gezouten ansjovisfilets in olijfolie
  • 3 teentjes look
  • Olijfolie, zout, zwarte peper
  • Vers geraspte parmezaan

ingredienten orrechiette

Snij de brocolli in roosjes en het zachte deel van de steel in blokjes. Kook de brocolli samen met de pasta in een grote pot. Verwarm 4 eetlepels olijfolie in een pannetje en voeg de fijngehakte look en de ansjovisfilets toe. Roer door met een houten lepel tot de ansjovis volledig ‘opgelost’ is. Giet de pasta en brocolli af door een vergiet en doe deze terug in de pot. Roer er het olie-look-ansjovis mengsel door. Maal er zwarte peper over en veel parmezaan.

pasta basta #1 de snelle hap: tortellini met kerstomaatjes, mozzarella en basilicum

Gisteren wist ik meteen met welk recept ik deze reeks zou beginnen. Het was namelijk 1. mooi weer en 2. zo’n dag met weinig tijd om te koken. Zo’n dag dus waarop ik al ontelbare keren deze pasta op tafel zette – en iedereen hier altijd zegt “jammie, tortellini!”

Dit recept ruikt niet alleen naar zomer, het is ook perfect voor van die dagen waarop niemand zin heeft om lang in een warme keuken te staan. Of gewoon voor dagen wanneer het echt, maar écht snel moet gaan. Sneller dan dit kan bijna niet. Tortellini moeten maar 2 à 3 minuten koken, en het voorbereiden van de overige ingredienten duurt ongeveer net zolang tot het pastawater kookt.

voor 4 personen
tortellini met kerstommaatjes, mozarella en basilicum
  • 750g tortellini, met ricotta-spinazie of vlees of rauwe ham vulling, allemaal goed!
  • Een twintigtal tros-kerstomaatjes
  • Een bolletje mozzarella
  • Olijfolie, zout
  • Vers geraspte parmezaan
  • Verse basilicum
  • Basilicum-olijfolie

Vul je grootste pot met water voor de pasta, en breng aan de kook. Voeg ongeveer een theelepel zout toe per liter water.
Was en halveer intussen de kerstomaatjes, en stoof ze in een pannetje met een scheut olijfolie en een beetje zout. Roer geregeld om met een houten lepel. Hoe langer je ze laat stoven, en eventueel wat plat duwt met de lepel, hoe meer het een saus wordt. Dat hoeft niet echt, wij hebben zelfs liever dat de tomaatjes nog heel zijn. Straffer nog, mijn kinderen hebben zelfs liefst dat de tomaatjes gewoon rauw en op kamertemperatuur onder de pasta gemengd worden.
Snij de mozzarella in blokjes en rasp of maal de parmezaan. Wanneer alle ingredienten klaarstaan kan je de tortellini in het kokend water schuiven. Check de verpakking voor de juiste kooktijd (platgekookt zijn ze echt niet lekker) en giet af. Meng er voorzichtig goed wat basilicum-olijfolie onder, en daarna de tomaten, de mozzarella en enkele blaadjes basilicum. Bestrooi met gemalen parmezaan, en zet nu de chronometer uit 🙂

tortellini kerstomaten, mozzarella en basilicum

het blogboek en de eyeopener

In mijn review van het Blogboek van Kelly Deriemaeker op goodreads vermeldde ik hoe ik plots het inzicht kreeg om deze blog een beetje richting te geven, en dat ik dat hier uit de doeken zou doen. Wel dus: na een tip uit het blogboek besloot ik mijn about-pagina bij te werken. Deze pagina was het allereerste wat ik schreef, een jaar geleden, en ik besefte nu dat ik nogal vaag was gebleven, vooral over de naam van mijn blog.

De naam Mafaldine is er namelijk niet helemaal toevallig gekomen. Na een week mijn en ook andere hoofden te hebben gebroken over een geschikte blognaam, viel mijn blik tijdens het koken op het pak pasta dat ik ging klaarmaken.  Ik maak minstens een keer per week pasta, en hou mij het liefst aan de ‘echte’, Italiaanse pastagerechten.

Dat komt zo: vele jaren geleden was ik kind aan huis bij een Italiaanse familie. Ik leerde er dingen eten die ik niet kende. ‘Gemalen kaas’ stond voortaan synoniem voor parmezaan of pecorino. Ik leerde aardappelgnocchi kennen en ook hoe je dat uitspreekt (njokki , met de nj zoals in njam). Ik ging mee porcini plukken (eekhoorntjesbrood) en leerde polenta appreciëren. Bij een feest hoorde porchetta en tussen de panini zat mortadella. Ik smulde van de spezzatino di manzo (stoverij met groenten), werd dol op de pannetones die bij Kerstmis horen en proefde op oudejaarsavond van de zampone con lenticchie (gevulde varkenspoot met linzen). Macaroni met kaas en hesp echter, daar hadden ze nog nooit van gehoord!

Sindsdien ben ik een pasta-snob volgens sommigen… Een gerecht als ‘tagliatelle met kip en scampi’s in currysaus’ spreekt me echt niet aan. Het meest gruwelijke dat ik ooit voorgeschoteld kreeg was trouwens een vegetarische pasta met room en geraspte worteltjes, I kid you not.  Mijn vrienden durven wel eens rare ogen trekken wanneer ik vertel welke pastagerechten ik dan wel zoal klaarmaak. Sommige van die gerechten vind je ook wel bij de italiaan, maar de dagelijkse kost uit grootmoeders keuken zal je niet zo gauw ergens op de kaart zien staan. Een aantal van deze recepten behoren tot mijn standaard-repertoire en maak ik met mijn ogen toe. Maar ik probeer ook graag regelmatig iets nieuws, en daar vond ik deze zomer in Italië een geweldig boek voor. Tot hiertoe heb ik mijn voornemen om elke week een nieuw pastarecept te proberen, alvast waargemaakt. Alleen had ik er nog niet bij stilgestaan dat ik daar ook wel eens over kon bloggen, met een blognaam als Mafaldine! Je hoeft geen echte foodie te zijn, om over lekker eten te bloggen, toch?

Dat bloggen, daar gaat dus verandering in komen. Stay tuned voor een reeksje Pasta Basta met lekkere en authentieke italiaanse pastarecepten.