de zeven hoofdzonden: luiheid

(deel drie in de reeks)

Kijk naar de datum van deze blogpost en naar die van de vorige, ik moet er verder geen tekeningetje bij maken.

NOT! Zo is het eigenlijk helemaal niet. Ik ben niet lui, ik wou soms dat ik wat luier kon zijn. Ik kan mezelf maar moeilijk iets gunnen zolang ik nog werk zie liggen. Meteen ook de reden dat het hier even stil bleef : schrijven begon als de zoveelste verplichting aan te voelen, iets dat ik nog moest doen vooraleer ik iets anders mocht doen van mezelf.

Vandaag had ik er plots weer zin in, dus: bij deze. Morgen misschien meer.

Advertenties