verwondering van de week #10

Gehoord bij ‘de slimste mens’ : piaf, zoals in Edith Piaf, betekent mus in het Frans. Nooit geweten. En omdat ik niet zomaar alles geloof wat ze op tv zeggen, zocht ik het eens op. Wikipedia zegt over Edith Piaf : “Édith Piaf is het pseudoniem van Édith Giovanna Gassion (Parijs, 19 december 1915 – Grasse, 10 oktober 1963), die als Franse zangeres wereldwijde bekendheid kreeg. ‘Piaf’ is Frans voor ‘mus’.”

Google Translate herkent het niet. Zoeken op piaf in Google Images levert pagina na pagina foto’s van Edith op, zelfs op Google.fr. Helemaal onderaan ’t internet pas vond ik één mus!

’t Zal wel een zeer lokaal dialect zijn.

Advertenties

homeland

Afgelopen week bekeken we alle afleveringen van de tweede jaargang van Homeland achter elkaar. Gisteravond laat nog de finale, een dubbel-aflevering. Ik zat helemaal in het verhaal, blijkbaar, want toen ik vanmorgen aan de ontbijttafel kwam dacht ik een fractie van een seconde ‘tiens, dat daar nu nog niks van in de krant staat, van die bomaanslag van gisteren!’

Goede serie. En een hoofdrolspeelster die er op slechte momenten ook echt slecht en zelfs een beetje krankzinnig durft uitzien. Behalve dan haar haar, dat ontvoeringen, achtervolgingen en elektroshocks met glans doorstaat.  Schoonheidsfoutje, mijn gedacht.  Nu nog een half jaar wachten  op seizoen 3.

Homeland

Vrijdag ‘the Voice’ dag, finale

Favoriet Matthijs lag er in de halve finale al uit. Huisfavoriet Robby haalde de finale, en verloor die terecht van Paulien. Het was een correct verloop, vond ik, en behalve die keer dat Domien de sms ronde won heb ik me niet moeten ergeren aan het sms – promo gebeuren.

vrijdag ‘the Voice’ dag

Mijn kinderen houden niet van tv kijken. Raar maar waar. Geen idee hoe dat zo gekomen is, eerlijk.

Als peuter keken ze naar Bumba, er werd enthousiast meegeroepen van ‘Zwieber niet stelen’ met Dora, en meegequizzed met Kwiskwat. Ik herinner me ook Sportacus, en de Smurfen. Nadien werd het wat heviger met Pokémon en andere series uit het land van de rijzende zon.
Maar dan deed de spelconsole zijn intrede, en was het gedaan met tv kijken. En nu smeek ik soms of ze alsjeblief eens tv willen gaan kijken. Op van die dagen dat je ze achter het behang zou willen plakken, dat ze voortdurend in mekaars haren zitten, of zich te pletter vervelen. Maar nee, ‘Tv kijken is saai’. En ook: ‘Als je tv kijkt is er ineens een hele tijd voorbij en dan heb je niets gedaan.’ ‘Maar nu ben je toch ook niets aan ’t doen?’ ‘Néé dat is omdat ik niet weet wat doen en daarom vervéél ik me!’ ‘Euh, ga dan tv kijken?’ ‘Néééé, aaargh mama laat maar zitten, ik vind wel iets anders.’

Toch zijn er af en toe wel programma’s die aanslaan. Junior Masterchef was er zo één, en nu is het de beurt aan the Voice.
En dus nestelen we ons elke vrijdagavond met z’n allen voor tv, en leven we mee met de afvallers. Robby en Matthijs zijn favoriet. Ik gok op de Robby!