het blogboek en de eyeopener

In mijn review van het Blogboek van Kelly Deriemaeker op goodreads vermeldde ik hoe ik plots het inzicht kreeg om deze blog een beetje richting te geven, en dat ik dat hier uit de doeken zou doen. Wel dus: na een tip uit het blogboek besloot ik mijn about-pagina bij te werken. Deze pagina was het allereerste wat ik schreef, een jaar geleden, en ik besefte nu dat ik nogal vaag was gebleven, vooral over de naam van mijn blog.

De naam Mafaldine is er namelijk niet helemaal toevallig gekomen. Na een week mijn en ook andere hoofden te hebben gebroken over een geschikte blognaam, viel mijn blik tijdens het koken op het pak pasta dat ik ging klaarmaken.  Ik maak minstens een keer per week pasta, en hou mij het liefst aan de ‘echte’, Italiaanse pastagerechten.

Dat komt zo: vele jaren geleden was ik kind aan huis bij een Italiaanse familie. Ik leerde er dingen eten die ik niet kende. ‘Gemalen kaas’ stond voortaan synoniem voor parmezaan of pecorino. Ik leerde aardappelgnocchi kennen en ook hoe je dat uitspreekt (njokki , met de nj zoals in njam). Ik ging mee porcini plukken (eekhoorntjesbrood) en leerde polenta appreciëren. Bij een feest hoorde porchetta en tussen de panini zat mortadella. Ik smulde van de spezzatino di manzo (stoverij met groenten), werd dol op de pannetones die bij Kerstmis horen en proefde op oudejaarsavond van de zampone con lenticchie (gevulde varkenspoot met linzen). Macaroni met kaas en hesp echter, daar hadden ze nog nooit van gehoord!

Sindsdien ben ik een pasta-snob volgens sommigen… Een gerecht als ‘tagliatelle met kip en scampi’s in currysaus’ spreekt me echt niet aan. Het meest gruwelijke dat ik ooit voorgeschoteld kreeg was trouwens een vegetarische pasta met room en geraspte worteltjes, I kid you not.  Mijn vrienden durven wel eens rare ogen trekken wanneer ik vertel welke pastagerechten ik dan wel zoal klaarmaak. Sommige van die gerechten vind je ook wel bij de italiaan, maar de dagelijkse kost uit grootmoeders keuken zal je niet zo gauw ergens op de kaart zien staan. Een aantal van deze recepten behoren tot mijn standaard-repertoire en maak ik met mijn ogen toe. Maar ik probeer ook graag regelmatig iets nieuws, en daar vond ik deze zomer in Italië een geweldig boek voor. Tot hiertoe heb ik mijn voornemen om elke week een nieuw pastarecept te proberen, alvast waargemaakt. Alleen had ik er nog niet bij stilgestaan dat ik daar ook wel eens over kon bloggen, met een blognaam als Mafaldine! Je hoeft geen echte foodie te zijn, om over lekker eten te bloggen, toch?

Dat bloggen, daar gaat dus verandering in komen. Stay tuned voor een reeksje Pasta Basta met lekkere en authentieke italiaanse pastarecepten.

Advertenties

6 thoughts on “het blogboek en de eyeopener

  1. Pingback: pasta basta #1 de snelle hap: tortellini met kerstomaatjes, mozzarella en basilicum | Mafaldine

  2. Pingback: #projectblogboek, dus. | Mafaldine

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s