de magische grens

Mijn kinderen bereikten onlangs de magische grens. Niet die grens waarbij hun leeftijd voortaan, en naar alle waarschijnlijkheid voor de rest van hun leven, met twee cijfers zal worden geschreven. Die zit er binnenkort aan te komen, en zal volgens mij niet zo’n grote impact hebben. Puberen doen ze namelijk al langer, en met elk afgedankt stuk speelgoed geraakt hun kindertijd verder op de achtergrond.

Typhoon - Bobbejaanland

Deze grens is van een andere, meetbare orde. Ze werden 1m 40 groot, de minimum lengte voor de meer spectulaire attracties in de meeste pretparken. Stonden we vroeger geduldig te wachten naast draaimolens, kikkerbootjes en vliegende dolfijntjes, dan kreeg naar een pretpark gaan sindsdien een nieuwe dimensie. Hoezo mama gaat niet mee in de Tower of Terror? Durft ze niet ofzo?

Sinds ik na een ritje in de Black Mamba een uur nodig had om te bekomen van de misselijkheid, heb ik vrijstelling gekregen van attracties die een schroefbeweging maken. Zo ontkwam ik gisteren aan de Typhoon in Bobbejaanland. Ik zat op een bankje in het zonnetje en was daar echt niet rouwig om.

Advertenties

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s