dag voetbal

Ik stond daarstraks te twijfelen met een paar voetbalschoenen in mijn hand. Uiteindelijk zette ik ze ergens op een verloren plekje in de schoenenkast. De zoon stopt namelijk met voetballen. Ik kan me nog niet echt voorstellen dat ik nooit meer aangekoekte modder van tussen spikes zal krabben. En hoeveel tijd daarmee zal vrijkomen.

U7Vier jaar en een klets heeft hij gevoetbald. Begonnen bij de U6, wat zoveel wil zeggen als ‘under 6’, kinderen van 5-6 jaar dus; toen de onderkant van zijn shirt nog lager kwam dan de bovenkant van zijn voetbalkousen als hij ze helemaal optrok. En uiteindelijk dit seizoen uitgespeeld bij de U11, wat eigenlijk U10 had moeten zijn maar omdat de U11 volk tekort kwam werden ze samengezet.

Het zal varen, volgend schooljaar. Mensen die alleen dochters hebben kunnen zich dat niet voortellen denk ik. Meisjes doen dingen als dansen, ballet, turnen, tekenschool of muziekschool. Of misschien wel twéé dingen uit die lijst, zoals de dochter : turnen en tekenschool. Dat betekent dan twee keer per week taxi spelen, één keer per jaar turngala en één keer opendeur van de kunstacademie. Maar voetbal is zoveel meer. Twéé keer in de week training, buiten, weer of geen weer. Meestal ook op een voor werkende mensen lastig uur, 18:00u bijvoorbeeld. (Gelieve een kwartier op voorhand op de training te zijn, en bij afwezigheid minstens 24u op voorhand te verwittigen. Wie niet tijdig verwittigt mag niet deelnemen aan de match. Hallo files, uitlopende vergaderingen, hongerige maagjes en onwillige voetbalveters voor wie, ook bijvoorbeeld, tot 17:30h werkt.) Twee keer in de week een rush op de naschoolse opvang, snel naar huis snel snel een boterham en intussen de scheenlappen aanbinden, in de winter 7 lagen kleding onder het trainingsvest, en de veel te dikke voetbalkousen in de voetbalschoenen wurmen. Anderhalf uur later een verkleumde, modderige, hongerige kleine man afhalen, te eten geven, in bad zetten, een wasmachine opstarten, bal en spikes proper maken. En dat zijn dan alleen nog maar de trainingen! Elk weekend tussen september en juni een competitie-match, zondagochtend om 9u op het appèl, of zaterdagmiddag om half 3. Of naar het einde van seizoen toe beide, want er moeten ook nog heel wat tornooien weggewerkt worden. Met de andere voetbalouders in de kantine, koffie graag, verse soep (tomaten-groenten soep met balletjes, altijd, overal), doe nog maar een koffie. Niet gehinderd door enige kennis van zaken langs de lijn, en de vreemde blikken van de voetbalpapa’s bij verkeerd geroepen commentaar.

Wat dat laatste betreft verandert er weinig : volgend jaar gaat hij basketten, en ook van basket ken ik niks. Het enige dat ik weet is dat er in mij iets gebeurt telkens ik mìjn mannetje aan de bal zie komen, en ik zo voor hem hoop dat hij scoort. Dan hoor ik mezelf opeens roepen, van ‘allez aiaiaiaiaiai nee’, of ‘sjotten!!!’  Bij de basket mag je ook ‘shotten’ roepen heb ik al begrepen, dat valt mee!  En er zullen nieuwe ouders zijn om te leren kennen, en in plaats van een kantine met een toog is er een luikje waarlangs je chips en drinken kan kopen. En je kan met zondagse kleren en hoge hakken naar de match kijken, dàààg verkleumde tenen en oren. En basketschoenen gaan na de training gewoon proper de tas weer in. Het zal dus allemaal wel meevallen. Maar toch, ik zal het ergens wel missen, dat voetbalgedoe.

U11

Advertenties

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s