bonjour tristesse

‘Alles goed?’ vroeg ik, meer uit gewoonte dan echt.
‘Niet zo’, zei ze, en ze keek me recht aan.  ‘We hebben dit weekend mijn schoonbroer begraven.’
Ik zei ‘oei’, want ik kon niet zo gauw iets beter bedenken. Of hij een gezin achterliet, vroeg ik.
‘Nog eentje. Zijn oudste heeft zich een paar jaar geleden voor de trein gegooid.’
Een diepe zucht. ‘En vorige maand hebben we ook al mijn zus verloren, ook aan kanker.’
Een nog diepere zucht.
‘Het wordt wel wat veel soms. Ik heb ook nog een broer verloren, ook zelfmoord.’

Zoveel miserie, in één familie. Ik schaamde me dat ik dacht ‘had ik maar niets gevraagd’.

Advertenties

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s