Disneyland Parijs

Geniaal plan, grandioos gedeeltelijk mislukt!

De kinderen hadden maandag een schoolvrije dag. Vorig jaar gingen we op zo’n lokale verlofdag een dagje naar de Efteling, en dat bleek een fantastisch idee. Er was zo goed als geen volk, we wandelden zo de attracties in en uit, en deden sommige gewoon drie keer na mekaar. Met dat scenario in het achterhoofd gingen we dit keer voor Eurodisney. Helaas pindakaas, zelfs op een ordinaire  maandag 22 april (het internet heeft in elk geval geen weet van een feestdag), was het druk, druk, druk. Op het eerste gezicht leek het publiek even gemengd als altijd: gezinnen met kinderen klein en groot, koppeltjes, groepjes jongeren, grootouders met kleinkinderen. Na een tijdje viel het ons op dat het dan bij de familie-attracties wel druk was (wachtrijen tussen de 60 en 80 minuten), maar dat het bij de ‘grote’ attracties (Space Mountain, Indiana Jones,…) best meeviel, met rijen van 15 minuten. Waarschijnlijk waren het dan toch vooral niet-schoolplichtige kinderen, in het park. Door een paar FastPasses te nemen voor de familieattracties, en aan te schuiven bij de andere, ging het nog redelijk vlot.

Onze langste wachtrij bleek achteraf die voor het eten. Er stonden maar 3 verschillende gerechten op de kaart (waarbij dan nog het verschil tussen twee van die drie, de kip en de aardappelen, niet helemaal duidelijk was) en er liep een bataljon koks rond in de keuken, en toch schoot het van geen kanten op. Het zou natuurlijk kunnen dat dat zo hoort, om het thema goed te beleven, daar bij not-so-fast food Hakuna Matata (= Swahili voor ‘Wind je niet op’).  Volgende keer toch maar kiezen voor  ‘the Silver Spurs’ of het ‘Rocket Café’, als het zo zit.

Maar verder alles dik in orde, daar. De zon scheen, en de kinderen waren enthousiast. Negen jaar is een ideale leeftijd: nog niet te groot om zich uit te leven in het doolhof van Alice in Wonderland, en zich even af te vragen of de inktvis bij de Nautilus echt is, maar groot genoeg van lengte om overal op te mogen, en op te willen. Ik was zelf vergeten dat de Space Mountain rollercoaster drie keer overkop gaat, in het pikkedonker. ‘Of ze zou ingestapt zijn, had ze dat vooraf geweten?’ vroeg ik de dochter, na haar eerste looping ooit.  ‘Ja, maar dan zou ik wel zorgen gehad hebben.’

Het was dus een zorgeloze dag, daar in Marne-La-Vallée.  En we zijn ’s nachts ook weer veilig thuisgeraakt, waarvan akte.

Advertenties

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s