voor de speciale momenten

Een anekdote van lang geleden schoot me te binnen.  De vader van een vriendin kreeg ’s avonds nog een hongertje, en rommelde wat rond in de keuken. Een tijdje later kwam hij terug:  ‘Zeg, dat was lekkere paté! Die mag je nog kopen.’  Haar moeder fronste ‘maar ik heb toch helemaal geen paté gekocht?’.  Bleek het te gaan om de helft van een kuipje Sheba voor de huiskater, zuinig in twee gesneden en op een bordje gelegd voor de volgende dag.

De aanleiding voor deze flashback: ik trok daarstraks zo’n kuipje open voor onze poes. Zij krijgt af en toe een hele portie, maar dan van een huismerk. Bìjna, echt maar net niet, had ik een brokje dat naast het kommetje op het aanrecht viel, gedachteloos in mijn mond gestopt. Hoog tijd om iets te eten, wist ik toen.

Advertenties

Zeg je gedacht hierover!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s